Mag je een huisdier in je tuin begraven? Regels en mogelijkheden

Mag je een huisdier in je tuin begraven? Regels en mogelijkheden

Het korte antwoord: meestal wel, maar controleer je gemeente

Een hond, kat of ander gezelschapsdier mag je in Nederland in beginsel in je eigen tuin of op eigen grond begraven. Het dier moet diep genoeg worden begraven om te voorkomen dat andere dieren het kunnen opgraven.

Er bestaat geen uniforme landelijke minimumdiepte die in iedere gemeente hetzelfde is. Gemeenten kunnen eigen voorwaarden stellen over onder meer de diepte, het gewicht van het dier, het soort grond, het grondwaterniveau en de materialen waarin je het dier begraaft.

In het kort: controleer eerst de regels van je gemeente, gebruik alleen eigen grond of grond waarvoor je toestemming hebt, kies biologisch afbreekbare materialen en begraaf het dier diep genoeg en boven het grondwaterniveau.

Voor welke dieren gelden deze regels?

De mogelijkheid om een dier in de tuin te begraven geldt voor gezelschapsdieren. Denk bijvoorbeeld aan een hond, kat, hamster, cavia of ander dier dat als huisdier wordt gehouden.

Voor hobbydieren, landbouwhuisdieren en sommige andere diersoorten gelden andere afvoerregels. Deze dieren mag je doorgaans niet zonder meer in de tuin begraven.

Honden en katten

Een overleden hond of kat wordt normaal gesproken als gezelschapsdier beschouwd. Begraven op eigen grond kan mogelijk zijn wanneer je aan de plaatselijke voorwaarden voldoet.

Kleine huisdieren

Ook kleine gezelschapsdieren, zoals een hamster, cavia of tamme rat, kunnen meestal op eigen grond worden begraven. Controleer ook hiervoor de gemeentelijke regels.

Hobby- en landbouwhuisdieren

Voor onder meer paarden, pony’s, schapen, geiten, varkens, runderen en veel soorten pluimvee gelden andere regels. Neem hiervoor contact op met de dierenarts of de NVWA.

Twijfel je onder welke categorie je dier valt? Neem dan vóór het begraven contact op met je dierenarts, gemeente of de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit. Ga er niet automatisch van uit dat ieder dier dat thuis wordt gehouden juridisch als gezelschapsdier geldt.

Waarom moet je de gemeentelijke regels controleren?

De landelijke informatie geeft aan dat je een gezelschapsdier op eigen grond mag begraven. Gemeenten kunnen daar aanvullende voorwaarden aan verbinden. Daardoor kunnen de regels per woonplaats verschillen.

Onderwerp Wat kan per gemeente verschillen? Wat kun je het beste doen?
Diepte van het graf Sommige gemeenten noemen bijvoorbeeld 50, 60 of 75 centimeter. Controleer de actuele plaatselijke verordening.
Gewicht of grootte Een gemeente kan beperkingen stellen aan het gewicht of formaat van het dier. Vraag bij een grote hond of ander zwaar dier vooraf om bevestiging.
Soort grond Er kunnen voorwaarden gelden voor zand-, klei- of leemgrond. Controleer of de bodem geschikt is voor een zorgvuldige begraving.
Grondwater Het graf moet in sommige gemeenten aantoonbaar boven het grondwaterniveau blijven. Kies een droge, hoger gelegen plek en controleer lokale voorwaarden.
Verpakking Plastic en andere slecht afbreekbare materialen kunnen verboden zijn. Gebruik een doek, mand of kist van biologisch afbreekbaar materiaal.
Termijn Sommige gemeenten bepalen binnen hoeveel tijd het dier moet worden begraven. Wacht niet onnodig en vraag zo nodig advies aan de dierenarts.

Zoek op de website van je gemeente naar termen als dood huisdier, dode gezelschapsdieren, huisdier begraven of verordening dode gezelschapsdieren. Kun je de informatie niet vinden, neem dan rechtstreeks contact op met de gemeente.

Waar moet je rekening mee houden?

Gebruik eigen grond of vraag toestemming

Begraaf het dier alleen in je eigen tuin of op grond die je zelf bezit. Woon je in een huurwoning, dan heb je in ieder geval toestemming van de verhuurder nodig. Controleer daarnaast of de gemeente begraven op gehuurde grond toestaat.

Een gemeenschappelijke tuin, openbaar groen, een park, bos, natuurgebied of berm is geen eigen grond. Daar mag je een dier niet zonder toestemming begraven.

Begraaf het dier voldoende diep

Het graf moet diep genoeg zijn om te voorkomen dat honden, vossen of andere dieren bij het lichaam kunnen komen. Welke minimumdiepte geldt, verschilt per gemeente.

Sommige gemeenten hanteren 50 centimeter, andere 60 of 75 centimeter. Voor grotere dieren kan een diepere begraving nodig zijn. Gebruik daarom niet één algemene maat voor iedere situatie, maar volg de plaatselijke voorwaarden.

Blijf boven het grondwaterniveau

Kies een droge plek waar het graf boven het grondwaterniveau blijft. Vermijd bij voorkeur laaggelegen of regelmatig natte delen van de tuin en plaatsen direct naast een sloot, vijver of andere watergang.

Een hoge grondwaterstand, kleigrond of slechte afwatering kan de plek ongeschikt maken. Vraag bij twijfel advies aan de gemeente.

Gebruik biologisch afbreekbare materialen

Wikkel je huisdier bij voorkeur in een doek van katoen, linnen of een ander natuurlijk materiaal. Je kunt ook kiezen voor een biologisch afbreekbare mand of een eenvoudige houten of kartonnen dierenkist.

Gebruik geen plastic zak, kunststof folie, gelakte materialen of andere verpakkingen die slecht afbreken en de bodem kunnen belasten.

Overleg bij een besmettelijke ziekte

Is je huisdier overleden aan of verdacht van een ziekte die op mensen of andere dieren kan worden overgedragen? Begraaf het dier dan niet zonder overleg.

Vraag de dierenarts welke voorzorgsmaatregelen nodig zijn en welke afvoerwijze veilig en toegestaan is.

Controleer kabels, leidingen en beplanting

Controleer voordat je gaat graven of er geen kabels, leidingen, afvoerbuizen of kwetsbare boomwortels op de gekozen plek liggen. Houd ook rekening met toekomstige werkzaamheden aan de tuin.

Denk ook aan een toekomstige verhuizing. Een graf in de tuin kan een waardevolle gedenkplek worden, maar je kunt die plek niet altijd meenemen. Overweeg daarom ook een verplaatsbare gedenksteen, een herinneringsobject of een plant die je later eventueel kunt verpotten.

Stappenplan voor het begraven van je huisdier

  1. Controleer de gemeentelijke regels. Kijk naar voorwaarden over diepte, gewicht, bodem, grondwater en toegestane materialen.
  2. Controleer of je de grond mag gebruiken. Vraag bij een huurwoning vooraf schriftelijke toestemming aan de verhuurder.
  3. Kies een rustige en droge plek. Vermijd kabels, leidingen, watergangen en plekken die regelmatig onder water staan.
  4. Kies een biologisch afbreekbare omhulling. Gebruik bijvoorbeeld een natuurlijke doek, grafmand of eenvoudige houten of kartonnen kist.
  5. Graaf volgens de lokale voorwaarden. Zorg dat het dier voldoende diep en boven het grondwaterniveau komt te liggen.
  6. Sluit het graf zorgvuldig. Vul het graf volledig en druk de grond voorzichtig aan, zodat andere dieren er minder makkelijk bij kunnen.
  7. Markeer de plek. Plaats eventueel een plant, steen of ander herkenbaar gedenkteken.

Een doek, grafmand of dierenkist gebruiken

Een doek, mand of kist kan helpen om op een rustige en persoonlijke manier afscheid te nemen. Kies altijd een product dat geschikt is voor begraving en dat grotendeels uit natuurlijke, biologisch afbreekbare materialen bestaat.

Een eenvoudige doek neemt weinig ruimte in. Een mand of kist geeft meer vorm aan het afscheid, maar vraagt ook om een groter graf. Meet daarom vooraf zowel je huisdier als de buitenmaten van de gekozen mand of kist.

Bekijk onze uitvaartkisten en grafmanden voor huisdieren.

Een gedenkplek in de tuin maken

Een graf in de tuin kan een vaste plek worden om bij je huisdier stil te staan. Je kunt de plek eenvoudig en natuurlijk houden of er een persoonlijke herinneringsplek van maken.

Een plant of struik

Kies een vaste plant, bloeiende struik of pot die past bij je tuin en bij de herinnering aan je huisdier.

Een gedenksteen

Een steen met een naam, datum, korte tekst of afbeelding maakt de plek herkenbaar en persoonlijk.

Een klein herinneringshoekje

Combineer een steen met bloemen, een lichtje of een ander weerbestendig voorwerp dat betekenis voor je heeft.

Bekijk ter inspiratie onze gedenkstenen en herinneringsstenen.

Alternatieven voor begraven in de tuin

Kun of wil je je huisdier niet thuis begraven? Dan zijn er verschillende andere mogelijkheden. Welke keuze passend is, hangt af van je wensen, de grootte van het dier, je woonsituatie en de manier waarop je afscheid wilt nemen.

Individuele crematie

Bij een individuele crematie wordt je huisdier afzonderlijk gecremeerd. Je krijgt daarna de as van je eigen dier terug. Je kunt deze bewaren in een dierenurn, verdelen over meerdere herinneringsproducten of gedeeltelijk verstrooien.

Lees ook meer over de crematie van een hond en de crematie van een kat.

Gezamenlijke crematie

Bij een gezamenlijke crematie worden meerdere huisdieren samen gecremeerd. De individuele as kan daarna meestal niet worden teruggegeven. Vraag het crematorium vooraf wat er na de crematie met de gezamenlijke as gebeurt.

Dierenbegraafplaats

Op een dierenbegraafplaats krijgt je huisdier een eigen graf op een daarvoor bestemde locatie. Je betaalt doorgaans voor het grafrecht en eventueel voor aanvullende diensten, zoals een kist, grafmarkering of onderhoud.

De looptijd van het grafrecht, toegestane grafbedekking en bezoekmogelijkheden verschillen per begraafplaats. Vraag deze voorwaarden vooraf op.

Natuurlijke dierenbegraafplaats

Op een natuurlijke dierenbegraafplaats ligt de nadruk op een groene omgeving en biologisch afbreekbare materialen. De mogelijkheden voor een grafsteen, bloemen of andere markeringen verschillen per locatie.

Afgeven via dierenarts of aangewezen inzamelpunt

Een dierenarts kan vaak helpen met het regelen van vervoer, crematie of andere verwerking. Gemeenten hebben daarnaast regels voor de inzameling van overleden gezelschapsdieren en kunnen een inzamelpunt of andere afvoerroute aanwijzen.

Breng het dier niet zonder afspraak naar het gemeentehuis. Vraag de gemeente, dierenarts of dierenambulance waar je terechtkunt en welke kosten eventueel gelden.

Doneren aan de wetenschap

In sommige situaties kan een huisdier worden gedoneerd voor anatomisch onderwijs of wetenschappelijk onderzoek. Niet ieder dier wordt automatisch geaccepteerd. Informeer daarom vooraf bij je dierenarts of de betreffende onderwijs- of onderzoeksinstelling.

Wat kun je na een crematie met de as doen?

Na een individuele crematie kun je zelf bepalen welke herinneringsvorm bij je past. Je kunt alle as bewaren, de as verdelen of een gedeelte verstrooien.

  • Bewaar alle as in een dierenurn voor een hond of kat.
  • Verdeel de as over meerdere kleine urnen voor gezinsleden.
  • Bewaar een kleine hoeveelheid in een assieraad voor de as van een huisdier.
  • Kies een fotolijst, beeldje of ander gedenkobject met een afgesloten asruimte.
  • Bewaar een gedeelte en verstrooi het overige deel op een betekenisvolle plek.

Wil je de as op grond van iemand anders of op een openbare locatie verstrooien? Vraag dan vooraf toestemming aan de eigenaar of beheerder en controleer eventuele plaatselijke regels.

Veelgestelde vragen over een huisdier in de tuin begraven

Mag je een hond in je tuin begraven?

Ja, een hond mag in Nederland in beginsel in je eigen tuin of op eigen grond worden begraven. Controleer vooraf wel de gemeentelijke regels. Bij een grote of zware hond kunnen aanvullende voorwaarden gelden.

Mag je een kat in je tuin begraven?

Ja, ook een kat mag doorgaans op eigen grond worden begraven. Het graf moet voldoende diep zijn en de gemeente kan voorwaarden stellen over de plaats, bodem en gebruikte materialen.

Hoe diep moet je een huisdier begraven?

Er bestaat geen minimumdiepte die in iedere Nederlandse gemeente hetzelfde is. Plaatselijke regels noemen bijvoorbeeld 50, 60 of 75 centimeter. Het graf moet in ieder geval diep genoeg zijn om opgraven door andere dieren te voorkomen en boven het grondwaterniveau blijven.

Mag je een huisdier begraven in de tuin van een huurwoning?

Niet zonder toestemming. Vraag eerst toestemming aan de verhuurder en controleer daarna de regels van de gemeente. Toestemming van de verhuurder vervangt de gemeentelijke voorwaarden niet.

Mag je een huisdier in een park, bos of berm begraven?

Nee, niet zonder uitdrukkelijke toestemming van de eigenaar of beheerder. Openbaar groen, bossen, parken en bermen zijn geen eigen grond.

Mag je een huisdier in plastic begraven?

Gebruik geen plastic of andere slecht afbreekbare materialen. Kies voor een natuurlijke doek, kartonnen kist, eenvoudige houten kist of biologisch afbreekbare mand.

Wat moet je doen als je huisdier een besmettelijke ziekte had?

Begraaf het dier niet zonder overleg. Vraag de dierenarts welke voorzorgsmaatregelen nodig zijn en welke afvoerwijze veilig en toegestaan is.

Hoe snel moet je een overleden huisdier begraven?

Wacht niet onnodig. Sommige gemeenten hanteren een concrete termijn, bijvoorbeeld 48 uur. Bewaar het dier tot het afscheid op een koele plaats en vraag bij twijfel advies aan de dierenarts.

Mag je een klein huisdier, zoals een hamster of cavia, begraven?

Ja, kleine gezelschapsdieren mogen meestal op eigen grond worden begraven. Controleer ook hiervoor de plaatselijke regels en gebruik biologisch afbreekbare materialen.

Kun je een graf later verplaatsen als je verhuist?

Ga er niet automatisch van uit dat je een begraven dier later zonder voorwaarden kunt opgraven en verplaatsen. Neem eerst contact op met de gemeente en de eigenaar van de grond. Overweeg vóór de begraving of een verplaatsbare gedenksteen, urn of plant beter bij je situatie past.

Officiële informatie en actualiteit

De regels voor het begraven van gezelschapsdieren kunnen per gemeente verschillen en in de toekomst veranderen. Controleer daarom bij een concrete situatie altijd de actuele informatie van je gemeente.

Bekijk daarnaast de officiële informatie van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit over overleden gezelschapsdieren.

De juridische informatie op deze pagina is voor het laatst gecontroleerd in juli 2026.

Een afscheid dat bij jou en je huisdier past

Een huisdier in de tuin begraven kan een persoonlijke manier zijn om afscheid te nemen, mits je eigen grond gebruikt en aan de gemeentelijke voorwaarden voldoet. Controleer daarom eerst wat lokaal is toegestaan en kies daarna een plek en omhulling die veilig, zorgvuldig en biologisch afbreekbaar zijn.

Is begraven in de tuin niet mogelijk of voelt een andere bestemming passender? Dan kun je kiezen voor crematie, een dierenbegraafplaats of een andere erkende afvoerwijze.

Bekijk onze uitvaartkisten en grafmanden voor huisdieren, onze dierenurnen of onze gedenkstenen.